اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook

جای خالی روزنامه‌نگار و حقوق او

گزارشی از ‏۱۱۴ سال قانون مطبوعات ایران
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
طرح: سی‌ان‌ان

هفدهم بهمن ۱۲۸۶ خورشیدی. عمر نخستین دوره مجلس شورای ملی هنوز به یک سال و نیم نرسیده بود و همچنان بسیاری از امور کشور بیرون از دایرۀ قانون بود که، مطبوعات صاحب قانون شدند. علت اصلی این تعجیل بی‌پروایی روزنامه‌نگاران در انتقاد از دربار و مجلس بود که بی‌محابا محمدعلی شاه را «قصاب» خطاب می‌کردند و از او می‌خواستند «قدری از مستی سلطنت به هوش بیاید». اولین قانون مطبوعات ایران وضع شد تا جلو نشریات انقلابی و جسوری چون «صور اسرافیل» و «روح‌القدس» را بگیرد.

البته آن ۵۲ ماده‌ای که آن روز مجلس شورای ملی مصوب کرد، نخستین مقرراتی نبود که برای مطبوعات نوشته ‌شد. پیش‌تر در روزگار ناصرالدین شاه یک نظامی اتریشی که رییس پلیس تهران شده بود آیین‌نامه‌ای نوشت که در آن به جرایم مطبوعاتی و مجازات آن‌ها هم اشاره شده بود.

خواننده گرامی، ادامه مطلب را با اشتراک دیجیتال «بازخورد» بخوانید.

اشتراک یک‌ماهه

یک ماه دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۱ روز رایگان

۴۰

هزارتومان

اشتراک سه‌ماهه

سه ماه دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۵ روز رایگان

۱۰۰

هزارتومان

اشتراک شش‌ماهه

شش ماه دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۱۰ روز رایگان

۱۸۰

هزارتومان

اشتراک یک‌ساله

یک سال دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۱۵ روز رایگان

۲۹۰

هزارتومان

error: محتوای وب‌سایت «بازخورد» دربرابر کپی محافظت شده است