عبارت «رسانههای بدیل» عبارتی است با مفهومی پیچیده و مملو از معانی متعدد. عبارتی که از رادیوهای محلی تا وبسایتهای خبری مختلف و نشریههای غیرحرفهای و غیررسمی را که طرفداران پدیدۀ فرهنگی خاصی منتشر میکنند در برمیگیرد؛ طیف گستردهای از اشکال رسانه که وضع موجود را به چالش میکشند. حداقل دو تعریف کلی از رسانههای بدیل وجود دارد. در جامعترین و رایجترین کاربرد آن، «رسانۀ بدیل» عبارت است از تمام رسانههایی که به نوعی با رسانههای جریان اصلی مخالفند یا در تنش و کشمکشاند. جیمز همیلتن، کارشناس ارتباطات، استدلال میکند که اکثر رسانههای بدیل، رسانههای جریان اصلی را رسانههایی میدانند که «… با توسل به فرمولهای امن و مرسوم تعداد مخاطبانشان را به حداکثر میرسانند و [رسانههای بدیل] فرمولهای بیدردسر و غیرسیاسی را کنار میگذارند تا از برنامههای تغییر اجتماعی حمایت کنند». اما همیلتن معتقد است تقسیمکردن رسانهها به دو گونۀ جریان اصلی و بدیل بیش از حد سادهانگارانه است.