رسانه بدیل چه نیست؟

مترجم: صحرا میرا
طرح: آتلانتیک

عبارت «رسانه‌های بدیل» عبارتی است با مفهومی پیچیده و مملو از معانی متعدد. عبارتی که از رادیوهای محلی تا وب‌سایت‌های خبری مختلف و نشریه‌های غیرحرفه‌ای و غیررسمی را که طرفداران پدیدۀ فرهنگی خاصی منتشر می‌کنند در برمی‌گیرد؛ طیف گسترده‌ای از اشکال رسانه که وضع موجود را به چالش می‌کشند. حداقل دو تعریف کلی از رسانه‌های بدیل وجود دارد. در جامع‌ترین و رایج‌ترین کاربرد آن، «رسانۀ بدیل» عبارت است از تمام رسانه‌هایی که به نوعی با رسانه‌های جریان اصلی مخالفند یا در تنش و کشمکش‌اند. جیمز همیلتن، کارشناس ارتباطات، استدلال می‌‌کند که اکثر رسانه‌های بدیل، رسانه‌های جریان اصلی را رسانه‌هایی می‌دانند که «… با توسل به فرمول‌های امن و مرسوم تعداد مخاطبان‌شان را به حداکثر می‌رسانند و [رسانه‌های بدیل] فرمول‌های بی‌دردسر و غیرسیاسی را کنار می‌گذارند تا از برنامه‌های تغییر اجتماعی حمایت کنند». اما همیلتن معتقد است تقسیم‌کردن رسانه‌ها به دو گونۀ جریان اصلی و بدیل بیش از حد ساده‌انگارانه است.

خواننده گرامی
ادامه مطلب را می‌توانید با اشتراک دیجیتال «بازخورد» بخوانید.

با اشتراک دیجیتال:
ـــ به محتوای مطالب شماره جاری دسترسی دارید.
ـــ آرشیو کامل شماره‌های شش سال گذشته مجله در اختیارتان است.
ـــ مطالب ویژه وب‌سایت را می‌خوانید.

گزینه‌های اشتراک را در ادامه همین صفحه ببینید


اشتراک یک‌ماهه

یک ماه دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۱ روز رایگان

۸۰

هزارتومان

اشتراک سه‌ماهه

سه ماه دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۵ روز رایگان

۱۹۰

هزارتومان

اشتراک شش‌ماهه

شش ماه دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۱۰ روز رایگان

۳۵۰

هزارتومان

اشتراک یک‌ساله

یک سال دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۱۵ روز رایگان

۵۹۰

هزارتومان