مترجم: کیوان ابوذر
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در facebook

رسانه‌های شرکتی و سرمایه‌داری جهانی

مترجم: کیوان ابوذر
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
طرح: گاردین

در بررسی رسانه‌ها، نقش‌شان در جامعه و تأثیری که بر اقتصاد و فرهنگ و سیاست‌های ما دارند، چند رهیافت می‌توان اتخاذ کرد. در ایالات متحده، رهیافت غالب در چند دهه گذشته، از نوع «جریان اصلی» و کمّی بوده است. منظور از رهیافت جریان اصلی این است که بدنه پژوهشی جامعه در این مدت، نظام رسانه‌ای (و ساختار اجتماعی) موجود را به‌عنوان یک امر بدیهی و جایگزین‌نشدنی (و در واقع، بسیار مطلوب) پذیرفته است. در این مدت، محور اصلی اغلب پژوهش‌های رسانه‌ای اندازه‌گیری تأثیر این نظام بر رفتار شخصی بوده است. در سال‌های اخیر در ایالات متحده و نیز سراسر جهان، شاهد تداول رهیافت مطالعات فرهنگی نسبت به رسانه‌ها بوده‌ایم. این رهیافت رغبتی به «جریان اصلی» ندارد و از روش‌شناسی‌های کمّی اجتناب می‌کند. اما درعمل، معمولاً بررسی متن‌ها و استقبال مخاطبان را به فرایند تولید ترجیح می‌دهد و ‌ندرتاً به کلیت تجربه رسانه‌ای توجه دارد. رهیافت مطالعات فرهنگی نیز مانند تحقیقات کمّی جریان اصلی، برای پاسخ به برخی پرسش‌ها بسیار مناسب است، ولی در بقیه موارد می‌لنگد.

خواننده گرامی، ادامه مطلب را با اشتراک دیجیتال «بازخورد» بخوانید.

اشتراک یک‌ماهه

یک ماه دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۱ روز رایگان

۴۰

هزارتومان

اشتراک سه‌ماهه

سه ماه دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۵ روز رایگان

۱۰۰

هزارتومان

اشتراک شش‌ماهه

شش ماه دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۱۰ روز رایگان

۱۸۰

هزارتومان

اشتراک یک‌ساله

یک سال دسترسی به تمامی مطالب وب‌سایت + ۱۵ روز رایگان

۲۹۰

هزارتومان

error: محتوای وب‌سایت «بازخورد» دربرابر کپی محافظت شده است